She Is His


                    One time there was a farm’s daughter that no man wanted to marry. The daughter worked hard and made good pie and cake, but she had a sharp tongue. She was always fussing. Her old father used to think unhappily, “She will with me always!”.
                    But one day a strong young man with a beard came to the farm and asked the girl to marry him. She said, “Yes,” and they went straight to the preacher. After they were married, they started toward the husband’s house.
                    The man had a sick old mule that was almost dead. He rode on this mule, and his wife rode behind him. They had a big bag full of their belongings on the mule behind them both.
                     Soon they passed a beautiful farm. “Do you see this farm and beautiful house?” the man asked.
                                         “Yes,” she said.
                                        
He rubbed his beard. “Well, these are mine,” he said.
                     The old mule went along until it was tired. Then it fell, and the man and his wife fell beside it. The woman didn’t say anything. The man pulled the mule to its feet and said to it, “That’s once!”
                     They got on the mule again. Soon they passed a field full of fat sheep. One was fatter than all the others. The woman was looking at it when her husband spoke. “Do you see all this sheep?” he asked.
                     “Yes,” she said.
                     He rubbed his beard. “Well, these are mine,” he said.
                     A mile down the road the mule fell again, and of course the man wife fell, too. The man pulled the mule to its feet and said, “That’s twice!”
                     So the boss went into the woods with his worker. There Sam found the skull in the grass and showed it to his boss. You can guess what Sam wanted the skull to do.
                    They got on the mule again and rode along. They passed a field full of fat pigs.
                     “Do you see these pigs?” he asked.
                     “Yes
                    He rubbed his beard. “Well, these are mine,” he said.
                           After a time the mule fell again. This time the wife fell on her head, but she didn’t complain. She was so quiet that her husband thought she was sick. The man looked at the poor mule and said, “That ‘s three times!” and he took his gun and shot the old animal dead.
                             
The woman was surprised. She opened her mouth, but she didn’t say a thing. She picked up their belongings, and they continued along the road. After a long walk they came to a dirty little house. The windows were broken and there were some thin pigs. A few were sitting in the doorway, but the hungrier ones were trying to find something to eat.
                     Then the woman lost her temper. “Why did we come here?” she asked. “Isn’t the farm that we saw yours? Aren’t those beautiful fields yours?”
                     “Why, no,” said her husband. “I said the hairs of my beard are mine
                     “Why did you bring me to this dirty place?” she yelled. “You do one foolish thing after another. You lied to me. You shot the mule, and this bag is so heavy that I’m almost dead. You are fool. I’m not going to stay here with you. Do you think I like this place? I used to live in a good home. Do you think I like your silly beard?”
                     The man looked his wife in the eyes and said, “That’s once!”
                     After that, she closed her mouth and never opened it again, except to eat.

@@@@@@

                    ครั้งหนึ่ง มีลูกสาวชาวนาคนหนึ่งที่ ไม่มี ชายใดอยาก แต่งงาน ด้วย เธอเป็นคนทำงานหนัก ทำขนมพายก็เก่ง ทำขนมเค้กก็เก่ง แต่เธอเป็น คนปากจัด เธอมักจะ เอะอะจู้จี้ ทำให้ บิดาชรา ของเธอมักจะคิดด้วยความกลุ้มใจว่า “ลูกคงจะอยู่กับฉันตลอดไป”
                    แต่วันหนึ่ง มีชายหนุ่ม เคราดก ผู้ที่มีท่าทางแข็งแรงมาหา และ ขอแต่งงาน กับเธอ หญิงสาว ตอบรับโดยไม่รอช้า แล้วพากันไปหาบาทหลวง และหลังจากพิธีแต่งงาน ทั้งสองได้มุ่งหน้าไปบ้านของฝ่ายชายทันที
                    เจ้าบ่าวมี ลาแก่ขี้โรค และ ใกล้ตาย ตัวหนึ่ง เขาขึ้นขี่หลังมัน ภรรยาขึ้นขี่ตาม กับวางถุงใบใหญ่ที่ใส่สัมภาระของพวกเขาขึ้นบรรทุกบนหลัง ลา ด้วย
                    ไม่ช้าพวกเขาได้ผ่าน ฟาร์ม ที่สวยงามแห่งหนึ่ง
                           ฝ่ายชายถามว่า “คุณเห็น ฟาร์ม และ บ้าน ที่สวยงามไหม?”
                           
“เห็นจ้ะ” เธอตอบ
                    เขาลูบ เครา ของตัวเอง แล้วพูดว่า “ดีละ! เหล่านี้ เป็นของฉัน”
                    ลาแก่เดินไปจนรู้สึกเหนื่อย มันล้มลง คู่บ่าวสาวหล่นลงมาข้าง ๆ มัน ฝ่ายหญิงไม่พูดอะไร ฝ่ายชายดึง ลา ให้ยืนขึ้น แล้วพูดว่า
                    “หนึ่งละนะ!”
                    พวกเขาขึ้นขี่ ลา อีกครั้ง ไม่ช้าก็ผ่าน ทุ่ง ที่มี แกะ อ้วนพีมากมาย มีอยู่ตัวหนึ่งอ้วนกว่าตัวอื่น ๆ ทั้งหมด ฝ่ายหญิงมองไปที่ แกะอ้วน ตัวนั้น ขณะที่ สามี พูดว่า
                   “คุณเห็น แกะ เหล่านั้นทั้งหมดไหม?”
                    “เห็นจ้ะ” เธอตอบ
                    เขาลูบ เครา ของตัวเอง แล้วพูดว่า “ดีละ! เหล่านี้ เป็นของฉัน”
                    ผ่านไปสักหนึ่งไมล์เห็นจะได้ ลา ล้มลงอีกครั้ง ทำให้หนุ่มสาวหล่นลงมาด้วย ฝ่ายชายดึง ลา ขึ้นยืน แล้วพูดว่า
                    “สองละนะ!”
                    พวกเขาขึ้นบนหลัง ลา ขี่มันต่อไปอีกครั้ง ผ่าน ทุ่ง ที่มี หมู อ้วน ๆ อยู่เต็มไปหมด
                    “คุณเห็น หมู เหล่านี้ไหม?” เขาถาม
                    “เห็น”
                    เขาลูบ เครา ของตัวเอง แล้วพูดว่า “ดีละ! เหล่านี้ เป็นของฉัน”
                    เวลาผ่านไป ลา ล้มอีกแล้ว คราวนี้ ภรรยา ของเขาหล่นลงไปหัวถึงดิน แต่เธอไม่บ่นสักคำ เธอ เงียบ เสียจนกระทั่ง สามี คิดว่าเธอป่วย ฝ่ายชายมอง ลา ที่น่าสงสาร แล้วพูดว่า
                    “รวมเป็น สาม ครั้ง
                          และเขาได้หยิบปืนออกมายิง ลาแก่ ตาย
                         
 ฝ่ายหญิงประหลาดใจมาก อ้าปาก แต่ ไม่ได้พูดอะไร เธอเก็บสัมภาระของพวกเธอ แล้วเดินหน้าต่อไปตามถนน หลังจากการเดินที่ยาวนาน พวกเธอก็มาถึง บ้าน เล็ก ๆ ที่ สกปรก หลังหนึ่ง หน้าต่างบ้านแตกหลายบาน มี หมูผอม ๆ หลายตัว บางตัวนั่งอยู่บนทางเดินเข้าบ้าน แต่ตัวที่หิวโหยกำลังพยายามหาของกิน
                    แล้ว ฝ่ายหญิง ก็หมดความอดทน
                    “พวกเรามาที่นี่ทำไม? ฟาร์ม นั้น ไม่ใช่ของเธอ หรือ? ทุ่ง ที่สวยงามนั้นก็ ไม่ใช่ของเธอ หรือ?”
                    ได้รับคำตอบว่า “ทำไม? ก็ ไม่ใช่ นะซิ! ฉันพูดว่า ‘เส้น เครา เหล่านี้ เป็นของฉัน’ ต่างหาก”
                    “ทำไมแกพาฉันมาที่สกปรกอย่างนี้? แกทำโง่ ๆ หลายอย่าง! แกฆ่า ลา! แล้วถุงนี้ก็หนักมาก ฉันแบกจนเกือบตาย! แกมันโง่! ฉันจะไม่อยู่กับแกที่นี่! แกคิดว่าฉันชอบที่นี่หรือ? ฉันเคยอยู่บ้านดี ๆ! แกคิดว่าฉันชอบ เครา เซ่อ ๆ ของแกหรือ?”
                    สามี มองเข้าไปในดวงตาของ ภรรยา แล้วพูดว่า
                    
“หนึ่ง ละนะ!”
                    หลังจากนั้น เธอ ปิดปากสนิท ไม่เคยเปิดอีกเลย นอกจาก เวลา กิน

@@@@@@


พลตรี ชูเกียรติ มุ่งมิตร ผู้ทรงคุณวุฒิกองทัพบก
Chukiati@rta.mi.th
8 ธ.ค.47

กลับหน้าแรก