Mr. Brown’s Weakness


                    One night there was a big religious meeting in a field. Everyone was there ---- the mothers, the fathers, the children, the aunts, and the uncles. People came from all around to hear about good and bad. They listened and talked and sang all night
                    There were four or five speakers there. When one became tired, another stood up and began to talk. They talked until early the next morning. Then everyone was sleepy and wanted to rest, so they all went home to sleep for a few hours.
                    The speakers went into a cornfield to rest, too. They could have gone to sleep, but they didn’t want to. Mr. Smith, Mr. Jones, Mr. Black, Mr. White, and Mr. Brown sat in the field talking. They couldn’t stop talking.
                    Mr. Smith said, “Brothers, all night we talked about sins and weaknesses. Think about it. There isn’t a man with no weakness, is there? In fact, I have a weakness myself, I think I’ll tell you about it. I love apples and grapes. When I see apples or grapes in somebody else’s garden, I take a few.”
                    They all listened to Mr. Smith’s words. Then Mr. Jones asked, “Brothers, may I tell about my weakness, too?”
                    “Yes, you may,” the others said.
                    “I know it’s all right to talk to you. You won’t tell anyone else what I say, I like to eat a lot. I live with a man who sometimes kills a deer, and his wife cooks most of it for dinner. When we sit down for dinner, I could eat meat all by myself, I love to eat more than anything else.”
                    Then Mr. Black became impatient. He wanted to talk about himself. “Well, brothers, I have a bad weakness, too,” he said. “I like to look at pretty young girls.”
                     Mr. White said, “Brother, is it all right if I tell about my weakness now? I like to drink. I know you won’t tell anyone else about this. Every time I see something strong to drink I want it.”
                     The men talked until it was time for the meeting to begin again. Each of the speakers had told about his weakness except Mr. Brown. He just sat there. He listened quietly to the other men speak.
                     Then the men turned to Mr. Brown. “Do you have any weakness, brother?” they asked him. “We have been talking about our weaknesses since we came to this field, but you haven’t said anything.”
                     Mr. Brown spoke slowly. “Yes, I have a bad weakness too. But it’s terrible. I can’t tell you about it. You might be angry with me.”
                     “It’s all right,” the others said. “We told about our bad weaknesses. You can tell about yours.”
                     “I have to tell you about it,” said Mr. Brown. “I’m ashamed. But I might tell you.”
                     “Please tell,” they said.
                     “Well, all right,” said Mr. Brown. “My weakness is gossip. I want to tell others about everything I hear. Now I may tell everyone at the meeting about your weaknesses. In fact, I can’t wait to tell all the other people.” And Mr. Brown hurried back to the place for meeting.
                     It is good to know your own weaknesses, but don’t tell them to a gossip!

@@@@@@

                    คืนหนึ่งมีการชุมนุมทางศาสนาในทุ่งหญ้า ทุก ๆ คนมารวมกันที่นั่น ทั้ง คุณแม่, คุณพ่อ, เด็ก ๆ, คุณน้า-คุณป้า, และคุณอา-คุณลุง มาจากที่ต่าง ๆ รอบ ๆ บริเวณนี้ เพื่อมาฟัง เรื่องดี และ เรื่องไม่ดี พวกเขา ฟัง พูด และ ร้องเพลง กันทั้งคืน
                        
ที่นี่มีนักพูดอยู่ 4 – 5 คน เมื่อคนหนึ่งเหนื่อย อีกคนจะขึ้นพูดต่อ พูดจนเช้าตรู่ของวันใหม่ เมื่อทุกคนรู้สึกง่วงนอนและต้องการพักผ่อนก็จะกลับไปนอนหลับที่บ้านสัก 2 – 3 ชั่วโมง
                    นักพูดทั้งหลายได้ไปที่ไร่ข้าวโพดเพื่อพักผ่อนด้วย พวกเขาควรจะไปนอนหลับ แต่กลับไม่ต้องการ ในกลุ่มนี้มี Mr. Smith, Mr. Jones, Mr. Black, Mr. White, และ Mr. Brown นั่งคุยกัน พวกเขาไม่อาจที่จะหยุดพูด
                     Mr. Smith พูดว่า “พี่ ๆ น้อง ๆ, ทั้งคืน พวกเราได้พูดถึงเรื่อง บาป และ จุดอ่อน คิดดูซิ ไม่มีใครเลยที่ไม่มี จุดอ่อน ใช่ไหม? ในความเป็นจริง ผมมี จุดอ่อน ของผมเอง ผมคิดว่าจะบอกให้พวกเราทราบ ผมชอบ แอปเปิล และ องุ่น เมื่อไรก็ตามที่ผมเห็น แอปเปิล หรือ องุ่น ในสวนของใครก็ตาม ผมจะต้องเก็บมันมานิดหน่อย”
                     ทุกคนฟังคำของ Mr. Smith แล้ว Mr. Jones ได้ถามว่า “พี่น้อง ผมจะเล่าถึง จุดอ่อน ของผมด้วย ได้ไหม?”
                     “ได้, ได้, คุณเล่าได้!” ทุกคนตอบ
                     “ผมรู้ว่ามันจะไม่เป็นอะไรที่จะพูดกับพวกเรา ซึ่ง คงจะไม่ไปบอกคนอื่นต่อ ว่า ผมพูดอะไรไปบ้าง! ผมนั้น ชอบกินมูมมาม ผมอาศัยอยู่กับชายคนหนึ่งที่บางครั้งเขาฆ่ากวาง แล้วภรรยาของเขาจะนำเนื้อกวางเกือบทั้งตัวมาทำอาหารค่ำ เมื่อเราลงมือกินกัน ผมสามารถกินเนื้อนั้นทั้งหมดด้วยตัวผมเอง ผมชอบเรื่องกิน มากกว่าเรื่องอื่น ๆ ทั้งหมด”
                     แล้ว Mr. Black ก็อดรนทนไม่ไหว เขาต้องการที่จะพูดเรื่องที่เกี่ยวกับตัวของเขาเอง “พี่ ๆ น้อง ๆ ครับ ผมมี จุดอ่อน เหมือนกัน คือ ผมชอบดู ชอบมอง เด็กสาวสวย ๆ ครับ”
                     Mr. White พูดว่า “จะเป็นอะไรไหม ถ้าผมจะบอกถึง จุดอ่อน ของผมในตอนนี้เลย! ผมชอบดื่มเหล้ามาก ผมรู้ว่า พวกเราจะ ไม่บอก เรื่องนี้แก่คนอื่น ทุกครั้งที่ผมเห็นเหล้าที่มีดีกรีแรง ๆ ผมจะอยากดื่มมันทันที”
                     พวกเขาคุยกันจนได้เวลาที่จะชุมนุมกันอีกครั้ง นักพูดแต่ละคนได้บอกเล่าถึง จุดอ่อน ของตนแล้ว ยกเว้น Mr. Brown คนเดียว เขาฟัง จุดอ่อน ของคนอื่น ๆ อย่างเงียบ ๆ
                     คนอื่น ๆ จึงหันมาที่ Mr. Brown แล้วถามว่า “คุณมี จุดอ่อน ไหม? พวกเราได้บอกได้เล่าถึง จุดอ่อนของพวกเราแล้วตั้งแต่เราเข้ามาตรงนี้ แต่ คุณยังไม่ได้พูดอะไรเลย”
                     Mr. Brown พูดอย่างช้า ๆ ว่า “มี! ผมมี จุดอ่อน ที่ เลวร้ายยิ่ง มันแย่มาก ๆ ผมไม่อาจจะบอกพวกคุณเพราะพวกคุณคงจะโกรธผมแน่ ๆ”
                     “ไม่เป็นอะไรหรอก! พวกเราบอก จุดอ่อน ของพวกเราแล้ว คุณ บอก ของคุณได้”
                     Mr. Brown ตอบว่า “ผมเกลียดที่จะเล่าให้พวกคุณฟัง ผมอาย แต่ ผมจะ เล่า ก็ได้”
                     “เล่า ซิครับ”
                     “อย่างนี้นะ! จุดอ่อน ของผมก็คือการ นินทา ผมชอบที่จะ บอกคนอื่น ๆ ถึงทุกสิ่งที่ผมได้ยินมา ตอนนี้ผมอยากจะ บอกคนอื่น ๆ ที่มาชุมนุมกัน ถึง จุดอ่อน ของพวกคุณ ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว ผมรอไม่ไหวที่จะบอกเล่าให้คนอื่นฟัง” พอพูดจบ Mr. Brown ก็รีบมุ่งหน้าไปยังสถานที่ชุมนุมทันที
                     มันเป็นเรื่องดีที่จะรู้ จุดอ่อน ของตัวเอง แต่อย่าบอกเล่าแก่คนที่ชอบ นินทา

@@@@@@


พลตรี ชูเกียรติ มุ่งมิตร ผู้ทรงคุณวุฒิกองทัพบก
Chukiati@rta.mi.th
8 ธ.ค. 2547

กลับหน้าแรก